Twee maanden geleden schreef ik een blog over herstel, schrijven en weer lekker in je vel zitten. Die ging over mijn herstel na een achillespeesblessure. Inmiddels ben ik alweer een tijdje fanatiek aan het sporten. Niet omdat ik een bepaald doel wil halen, al is het natuurlijk fijn dat ik een paar kilo kwijt ben voor mijn zomerse jurken, maar vooral omdat ik me weer lekker in mijn vel wil voelen.
Als vrouw in de perimenopauze merkte ik dat mijn energie steeds verder terugliep. Vooral ’s middags voelde ik me futloos en ook slapen ging steeds slechter. Regelmatig lag ik midden in de nacht wakker. Dat is best frustrerend als je overdag gewoon fit wilt zijn en je werk wilt doen.
Ik besloot dat het anders moest. Tijdens een proeftraject van zes weken bij een personal trainer in Zoetermeer begon ik met krachttraining. Stap voor stap bouwde ik weer kracht op in mijn armen, benen en core. Inmiddels train ik thuis verder met gewichten van drie kilo.
Ook mijn eetpatroon ging op de schop. Ik eet meer eiwitten, laat toegevoegde suikers zoveel mogelijk staan en drink veel water. Natuurlijk geniet ik nog weleens van een ijsje, maar de stroopwafels en melkchocolade laat ik tegenwoordig meestal liggen.
Daarnaast loop ik één keer per week hard. Of als het, zoals nu, te warm is, kies ik liever voor een wandeling. Ook doe ik nog steeds aan kickboksen..
Het mooie is dat ik langzaam verschil begin te merken. Mijn energie komt terug. Ik voel me sterker, fitter en beter in mijn lijf. En dat werkt ook door in mijn hoofd.
Ik besef dat er geen wondermiddel bestaat. Het zit juist in de kleine keuzes die je steeds opnieuw maakt. Een training overslaan is niet erg, zolang je de draad maar weer oppakt. Uiteindelijk draait het niet om perfect zijn, maar om consistentie, doorgaan en volhouden.
