Vakantie is voor mij niet alleen uitrusten, maar ook ruimte scheppen in mijn hoofd. Net als het water, kent schrijven ook momenten van isolement. Momenten waarop je je als schrijver als het ware terugtrekt in je verhaal (eb). En daarna zijn er weer momenten van verbinding (vloed). Vloed symboliseert voor mij de momenten waarin ik mijn werk deel, zoals nu met deze blog.
Afgelopen zomer bezochten we als gezin het wonder van het westen: de Mont Saint-Michel, een abdij op een 80 meter hoge rots tussen Normandië en Bretagne. Ja, een supertoeristische trekpleister natuurlijk die je vast wel kent, maar daardoor niet minder leuk. En ik moet zeggen: het was de moeite waard. De Mont Saint-Michel is een eeuwenoud bedevaartsoord en sinds 1979 Unesco-werelderfgoed. We zagen dan ook allerhande ‘pelgrims’ erop uit trekken voor een bezoek. De gebouwen op de rotsige punt in het water zijn in verschillende perioden gebouwd en vormen een indrukwekkend geheel. We zijn helemaal naar boven geklommen en werden beloond met een prachtig uitzicht over de hele baai vanaf de abdij op de Mont.
Wadlopen
Het verschil tussen eb en vloed is groot in de baai van de Mont Saint-Michel. Wist je dat het zelfs nergens in Europa groter is? Onze kinderen gingen er wadlopen en voelden het koele slik tussen hun tenen. Ze vonden het geweldig! En onze zoon vond de vele crêperies het hoogtepunt van dit deel van Frankrijk, terwijl onze dochter de karamel snoepjes wel een reden vond om terug te komen. Voor ons was het een heerlijke ontspannen eerste week van onze vakantie. We zijn daarna nog verder gereisd naar Biarritz in het zuidwesten van Frankrijk en naar Baskenland (Spanje), maar we komen hier zeker nog eens terug voor de relaxte sfeer, de leuke dorpjes in de buurt (Saint-Malo, Cancale) en het heerlijke zeefruit.
En jij? Ben je ook vol inspiratie teruggekomen van vakantie? Heb jij ook tijd gehad voor reflectie? Wat heeft het je gebracht? Laat het me weten.
